Handel in leningen en ingewikkeldere constructies zoals termijncontracten vond al in de oudheid plaats. Het ontstaan van een centrale plek om structurele handel plaats te laten vinden heeft veel langer op zich laten wachten. In de elfde eeuw ontstonden er in Frankrijk zogenaamde courtiers de change die zich bezig hielden met het toezicht houden op en reguleren van agrarische leningen, in opdracht van geldschieters. Deze lieden handelden ook in de schulden, en zouden daarom de eerste brokers genoemd kunnen worden.
Twee eeuwen later vond vergelijkbare handel plaats in de Vlaamse stad Brugge. Handelaren kwamen bij elkaar in een huis dat ofwel eigendom was van ene Van der Burse ofwel een beurs aan de gevel had hangen. Men suggereert dat de naam beurs hiervan afgeleid is. In 1309 werden de bijeenkomsten geïnstitutionaliseerd en werd het bekend als de Beurs van Brugge. Het concept zou zich snel verspreid hebben in de lage landen en vergelijkbare handelskantoren werden geopend in Gent en Amsterdam. Er werd hier voornamelijk gehandeld in goederen.
Omstreeks dezelfde tijd begonnen Venetiaanse banken te handelen in een voorloper van staatsobligaties. In 1351 verbood de stad Venetië zelfs het verspreiden van onheuse berichten die de koersen zouden beïnvloeden. De schulden van de steden werden later ook verhandeld in Pisa, Verona, Genua en Florence.
De eerste effectenbeurzen werden geopend in de zestiende eeuw zoals in Lyon en Augsburg omstreeks 1540 en in Londen waar de Royal Exchange in 1571 geopend werd door Koningin Elizabeth I. Hier werden alleen schuldpapieren zoals leningen en obligaties verhandeld. De eerste openbaar verhandelde aandelen werden in Amsterdam verhandeld. De VOC trok kapitaal aan door als eerste onderneming ter wereld publiek verhandelbare aandelen uit te geven in het jaar 1602. De handel vond plaats in een speciaal daarvoor ontworpen gebouw aan het Rokin dat in 1611 geopend werd. De aandelenbeurs van Amsterdam wordt gezien als de oudste beurs ter wereld. In Londen werden voor vergelijkbare ondernemingen korte tijd later aandelen uitgegeven. Aan het einde van de zeventiende eeuw werd het aantal publieke ondernemingen geschat op 140 in Londen.
Aan het begin van de negentiende eeuw ontstonden de huidige effectenbeurzen zoals die nu bekend zijn. De London Stock Exchange werd opgericht in 1801 en na 25 jaar handelen onder een boom werd de New York Stock Exchange uiteindelijk officieel opgericht in 1817.
dinsdag 27 juli 2010
maandag 26 juli 2010
Effectenbeurs
Een effectenbeurs is een organisatie die het mogelijk maakt om effecten zoals aandelen en obligaties te verhandelen.
Kopers en verkopers kunnen via de handelsfaciliteit die de effectenbeurs biedt hun waardepapieren aan elkaar aanbieden. Daarnaast maakt het de uitgifte van nieuwe effecten mogelijk en regelt het de uitkering van bijvoorbeeld dividend. De handel in effecten is alleen mogelijk als deze genoteerd staan aan een bepaalde beurs. Vroeger betekende dit dat de handel in effecten gebonden was aan een fysieke locatie, tegenwoordig worden in de westerse wereld de meeste effecten via elektronische netwerken verhandeld en vindt de handel niet langer plaats op een specifieke locatie.
Kopers en verkopers kunnen via de handelsfaciliteit die de effectenbeurs biedt hun waardepapieren aan elkaar aanbieden. Daarnaast maakt het de uitgifte van nieuwe effecten mogelijk en regelt het de uitkering van bijvoorbeeld dividend. De handel in effecten is alleen mogelijk als deze genoteerd staan aan een bepaalde beurs. Vroeger betekende dit dat de handel in effecten gebonden was aan een fysieke locatie, tegenwoordig worden in de westerse wereld de meeste effecten via elektronische netwerken verhandeld en vindt de handel niet langer plaats op een specifieke locatie.
dinsdag 1 juni 2010
zaterdag 27 februari 2010
woensdag 17 februari 2010
maandag 15 februari 2010
Primaire emissie
Een primaire emissie is de eerste keer dat een bedrijf zijn aandelen te koop aanbiedt op de markt. Het belangrijkste doel van een emissie is het bijeenbrengen van kapitaal dat het bedrijf kan gebruiken voor investeringen en groei. Een (primaire) emissie levert geld op maar de keerzijde daarvan is wel de hoeveelheid eisen waaraan een bedrijf moet voldoen wanneer het genoteerd wil zijn op de beurs. Deze keerzijde maakt op dit moment dat een aantal bedrijven bezig zijn hun aandelen weer van de markt te halen.
De primaire emissie slaat alleen op het voor het eerst uitgeven van de aandelen, elke volgende keer is een secundaire emissie. Voor een primaire emissie gelden een aantal aanvullende voorwaarden.
Emissie
Bij het uitbrengen van aandelen in een primaire emissie zijn over het algemeen een of meer banken betrokken als uitgiftebegeleidende bank (Engels: underwriter). Het aandelen-uitgevende bedrijf spreekt met de uitgiftebegeleidende bank of met de coördinerende bank van het uitgiftebegeleidende syndicaat af dat zij de aandelen aan het publiek te koop aanbieden. De uitgiftebegeleidende banken zullen de mogelijke investeerders actief benaderen.
De banken begeleiden het uitgevende bedrijf ook (samen met accountants en juridisch adviseurs) in het opzetten van het prospectus. Het prospectus is het document dat de emissie begeleidt, waarin het bedrijf haar (financiële) situatie schetst. Het prospectus moet door de bank gebruikt worden voor haar werving van potentiële kopers. Het is een zorgvuldig samengesteld document, fouten of onvolledigheden in het prospectus kunnen (zeker bij dalende koersen) leiden tot langdurige rechtszaken van gedupeerde beleggers.
De Europese wetgeving rondom de primaire emissie en het prospectus wordt strikter, de wetgeving in Europa wordt verder geüniformeerd, zie ook de Prospectus Directive uit 2003. In de VS bestaat al uitgebreide wetgeving op dit vlak, daar moet bijvoorbeeld het prospectus goedgekeurd worden door de SEC voordat met de primaire emissie gestart kan worden.
Internetzeepbel
De internet zeepbel aan het einde van de vorige eeuw werd gekenmerkt door veel primaire emissies, met name in de VS, maar ook in Japan en Europa. Veel bedrijven brachten hun aandelen naar de markt aangelokt door de grote bedragen die daarmee binnengehaald konden worden. Oprichters werden in die tijd geregeld van de ene dag op de andere multi-miljonair, werknemers konden door aan hun toegekende opties veel geld binnenhalen.
Prijsbepaling
Bij het naar de markt brengen van een aandeel zijn de aandelen over het algemeen licht onder hun geschatte waarde geprijsd. Dit moet potentiële kopers over de streep helpen. Direct na de primaire emissie zou dan de prijs van de aandelen stijgen, waardoor bij verkoop meteen winst kan worden gerealiseerd.
Het is nu de truc voor een bedrijf om de aandelen optimaal te prijzen. Bij een te lage prijs gaat de winst voor een groot deel naar de investeerders en is zo kapitaal dat door het bedrijf gemist is. Bij een te hoge prijs kan het zo zijn dat de banken de aandelen niet kwijtraken. En zelfs wanneer ze ze kwijtraken en de prijs daalt vervolgens direct na uitgifte, dan wordt het een slecht verhandelbaar aandeel en verliest het zo veel van zijn waarde.
De primaire emissie slaat alleen op het voor het eerst uitgeven van de aandelen, elke volgende keer is een secundaire emissie. Voor een primaire emissie gelden een aantal aanvullende voorwaarden.
Emissie
Bij het uitbrengen van aandelen in een primaire emissie zijn over het algemeen een of meer banken betrokken als uitgiftebegeleidende bank (Engels: underwriter). Het aandelen-uitgevende bedrijf spreekt met de uitgiftebegeleidende bank of met de coördinerende bank van het uitgiftebegeleidende syndicaat af dat zij de aandelen aan het publiek te koop aanbieden. De uitgiftebegeleidende banken zullen de mogelijke investeerders actief benaderen.
De banken begeleiden het uitgevende bedrijf ook (samen met accountants en juridisch adviseurs) in het opzetten van het prospectus. Het prospectus is het document dat de emissie begeleidt, waarin het bedrijf haar (financiële) situatie schetst. Het prospectus moet door de bank gebruikt worden voor haar werving van potentiële kopers. Het is een zorgvuldig samengesteld document, fouten of onvolledigheden in het prospectus kunnen (zeker bij dalende koersen) leiden tot langdurige rechtszaken van gedupeerde beleggers.
De Europese wetgeving rondom de primaire emissie en het prospectus wordt strikter, de wetgeving in Europa wordt verder geüniformeerd, zie ook de Prospectus Directive uit 2003. In de VS bestaat al uitgebreide wetgeving op dit vlak, daar moet bijvoorbeeld het prospectus goedgekeurd worden door de SEC voordat met de primaire emissie gestart kan worden.
Internetzeepbel
De internet zeepbel aan het einde van de vorige eeuw werd gekenmerkt door veel primaire emissies, met name in de VS, maar ook in Japan en Europa. Veel bedrijven brachten hun aandelen naar de markt aangelokt door de grote bedragen die daarmee binnengehaald konden worden. Oprichters werden in die tijd geregeld van de ene dag op de andere multi-miljonair, werknemers konden door aan hun toegekende opties veel geld binnenhalen.
Prijsbepaling
Bij het naar de markt brengen van een aandeel zijn de aandelen over het algemeen licht onder hun geschatte waarde geprijsd. Dit moet potentiële kopers over de streep helpen. Direct na de primaire emissie zou dan de prijs van de aandelen stijgen, waardoor bij verkoop meteen winst kan worden gerealiseerd.
Het is nu de truc voor een bedrijf om de aandelen optimaal te prijzen. Bij een te lage prijs gaat de winst voor een groot deel naar de investeerders en is zo kapitaal dat door het bedrijf gemist is. Bij een te hoge prijs kan het zo zijn dat de banken de aandelen niet kwijtraken. En zelfs wanneer ze ze kwijtraken en de prijs daalt vervolgens direct na uitgifte, dan wordt het een slecht verhandelbaar aandeel en verliest het zo veel van zijn waarde.
Abonneren op:
Posts (Atom)